گاهی ابر

Photo Haiku فتو هایکو

2011-01-30T09:35:00.000-08:00

black and white

is how the life passed through

these beautiful eyes

سیاه و سفید

کار روزگار ی است که گذشت

این چشم های قشنگ

red maple leaves

all around the temple bell

basho,s dreams

برگ های سرخ افرا

دورتادور ناقوس معبد

رویاهای باشو

...آنسوتر از صِنوبران

آفتاب صبح بر قله های برف پوش

بهارگل های وحشی

beyond the cedar trees

morn sun on the snow covered peak

wild flowers in spring

Hand in hand

Where daisies bloom

Two longing eyes

متن مصاحبه با سایت Simply Haiku

2011-01-15T13:15:00.000-08:00

متن مصاحبه با سایت
Simply Haiku
در مورد وضعیت هایکو در ایران
روی لینک زیر

http://simplyhaiku.webs.com/MassihTalebianinterview.htm

An Interview with Massih Talebian
by Saša Važić

SV: Mr. Massih Talebian, both Robert and I, as your mutual facebook friends, were, so to say, surprised when you commented on Robert's tanka:

stepping outside
of myself into a teacup
filled with stars
a lighter me
stirring memories

"Dear Robert, you have written the above Tanka whose two verses (the first three lines=verse no.1 and the last two lines=verse no. 2) are perfectly linked through REFLECTION as Matsuo Basho advised. In the first verse, the 'stirring star' inside the teacup is reflected to the 'stirring memories' in the second verse."
"Dear Sasa Vazic, before Matsuo Basho, the technique of linkage (linking the two verses in Tanka, the 17 onji and the 14 onji verse) in tanka and renga was based on the Syntax between the two verses. It seems that the following tanka is using this technique:

dance with me,
for a moment,
amongst the stars,
breathing the emptiness
of eternity

But this technique will be more active if we do a small change in the order of the lines such as follows:

dance with me,
amongst the stars,
a moment
breathing the emptiness
of eternity

In this version the phrase (a moment) will act also as a pivot phrase between the two verses. It can be the third line of the first verse and at the same time it could be the first line of the next verse. It means that the overlap between the verses will happen and deepen the Tanka insight."

And Robert, who is hard on his own way, replied: "Dear Massih, excellent suggestion which I will adopt."
What's more, your feel for and understanding of the genre led me to explore your personality in more depth and, of course, your own poetry. However, all I could find was your blog with beautiful Persian letters I could not read, and some nice photographs.
So, the mystery continued... and what's more, you later told me: "A few years ago I stopped writing haiku and decided to study in depth Haiku poetics and its techniques, not only to help myself but to help the young haiku writers trying to write haiku in Iran today."
You shared with me some of your haiku and haiku penned by some of the Iranian poets you have translated. Among them is a famous modern poet, Seyed-Ali Salehi, who has recently published a book, The Condoling Ringdove in Autumn Dusk, in the Persian language with 1001 haiku.
However, you explained that "normally, Iranian haiku writers do not know enough regarding haiku internal and external construction, and Mr. Seyed Ali Salehi is also one of them. He is a very well-known poet who three years ago published his first haiku book, Thousand and One Haiku, containing about 1100 haiku. But, unfortunately, none of the poems in this book was arranged in the haiku style which is due to the fact that Salehi was not fully aware of the Haiku techniques.
I and three friends have been trying for the past six months to find at least 150 good poems for this book. After editing them in the Persian language, we have translated them into English. We sometimes had to drop a complete line from the original poem to convert it to Haiku. Here are four examples:

dew covered road,
fallen asleep under old oak
a flock of sheep

migrating birds,
everything’s changed, but the oak
up the hill

no one
but a woman by the grave,
a butterfly

by the road
ruby necklaced girls
grapes season”

These haiku seem good to me, but I don't know how they were written originally. Can you elaborate more about your work on, say, one of these poems?
MT: Let me address the third haiku (no one / but a woman by the grave / a butterfly). The word by word translation of the original version that Salehi wrote is as follows:

Everybody's gone
But a woman in the cemetery
Every Thursday, a butterfly and a grave

As you see, Salehi has talked too much in such a way that the haiku moment is somehow lost. In other words, there are two haiku hidden in this poem!

1. Everybody’s gone / but a woman / in the cemetery

2. Every Thursday / a butterfly / and a grave

I decided to put myself in the same location that Salehi visualized in his haiku, and chose the images that can best show a haiku moment:

no one
but a woman by the grave,
a butterfly

(Note: Iranian Muslims believe that the spirits /souls/ of their beloved dead are floating in the cemetery on Thursday nights, and, therefore, they're accustomed to visiting the graves on Thursday afternoons.)
SV: Why is it that "Iranian haiku writers do not know enough regarding the haiku internal and external construction?" Isn’t literature pertaining to haiku available in your country? Are there any haiku schools, clubs, gatherings where one can share his/her ideas, knowledge, experience, and poems?
MT: 45 years ago, an Iranian poet and painter, called Sohrab Sepehri, visited Japan for a painting course. He became familiar with haiku at that time and translated about ten Japanese haiku into the Persian language. He saw haiku as a short poem and, therefore, he was unable to ascertain the spirit of the haiku form.
On his return to Iran, and influenced by the Japanese haiku, he changed his poetry style and his best poems were written after this trip. Following this trip, he adopted imagery as his specific style in poetry, without emulating the Imagists in the West, but expressing his feelings by concrete images via long poems.
Then 28 years ago, another famous Iranian poet, Ahmad Shamloo, in cooperation with the Zen and Buddhist text translator, E.Pashayi, translated part of Volume-1, Haiku and Volume-1, History of Haiku (R.H. Blyth), which is the first Persian book to officially introduce Japanese haiku to the Iranians, featuring haiku composed by Basho, Buson, Issa, Shiki and the ten disciples of Basho.
While some of the haiku in this book are well translated into the Persian language by Shamloo, the haiku moment in most of these translations has been lost, seemingly because Shamloo interpreted the haiku literally instead of conveying the haiku moment as it was.
Furthermore, there is no indication of the haiku form and its techniques in this book which, in turn, influenced Iranian haiku poets to emulate these translated poems without knowledge of the form and haiku techniques.
The next point regarding this book is the fact that Blyth understood haiku as a product of Zen Buddhism, thus, misleading most Iranian poets into thinking of haiku as Zen Poetry, which may explain why haiku writing hasn't grown here as it should.
When the Internet infrastructure was developed in Iran, haiku poets here had access to other weblogs/websites and this poetic genre has been adopted extensively . . . but still, the haiku form and its techniques aren't well known by young haiku poets. Currently, there are a lot of Persian weblogs that feature haiku, as well as the weblog, photohaiku, featuring what you call haiga: http://photohaiku.persianblog.ir/.
In recent years, a lot of translations have been published, especially of Japanese haiku, but there is no official school or formal gatherings here except friends getting together who are interested in this genre.
SV: Can you tell us something about the history of haiku in your country?
MT: As I said, haiku was introduced to Iranians approximately 45 years ago, but during the past 10 years has haiku been considered as a serious genre. I think more than a hundred weblogs and personals are now writing haiku in Iran.
Between 224-651 A.D, the Persian Emperor Sasanian and a King called Khosrow-Parviz ruled Iran (formerly called Persia) during 590-628 A.D. At that time, the poet, musician, and singer, Barbad, was employed in the King's palace.
Barbad composed a type of poem in three lines called Khosravani. He used to write a poem for each day of the week, each week of the month, each month of the year and every season. Barbad would play the lute and sang his poetry for the king.
This genre of poetry, Khosravani, has no rhyme although it's metric in structure.
Unfortunately, when Arabs attacked Iran 1400 years ago, Islam replaced the ancient Iranian religion Zoroastrianism. The Arab conquerors burned down all the Persian libraries and all Iranian written literature was destroyed.
Omar, the Islam leader at that time, claimed that all science and acceptable literature were included in the Quran and, therefore, Muslims needed no other science and literature! With this mindset, he ordered the burning of Persian books to warm the water in public baths!
Because of the desecration of Iranian culture, we Iranians have no information how the Khosravani poems looked or were composed, except one poem that has remained in another Old Arabic Text and whose word by word translation is as follows:

Caesar as moon, Khan as sun (moon in the west, sun in the east)
My king (Khosrwo-Parviz) as a pluvial cloud (Rainy Cloud)
Covering both the west and east

(Note: Old Persian Imperial was located between Greece /Caesar/ in the west and Old China /Khan/ in the east.)
At the north and at the south-east of Iran, there is a type of folklore/pastoral short poem which is called Liku. The form of this poem sometimes appears like tanka and sometimes like haiku, depending on the emotional tone. Following are word by word translations of two Liku; one in short form, and one in longer form:
1)
Sitting on a rock
With a palm leaf in hand
Telling my fortune
2)
Approaching village
A flock of sheep
No shepherd along
Know it ah,
With dried breasts

Due to the above fact, short insightful poems are historically familiar to the Iranian poetic mindset, and this is the main reason that haiku has been welcomed by Iranians.
Among Iran's haiku writers is the famous Iranian director, Abbas Kiarostami, who published two Persian haiku books, both in Persian and English:
http://www.scaruffi.com/director/kiarosta.html
By reviewing the Persian poems published in haiku form, I distinguished that they think of haiku in two ways:
a) Haiku as the suchness of the things in complete realistic view
b) Haiku as a riddle which can generate an outburst in the third line.
This understanding of haiku is due to the translations in which the translators failed to convey the haiku spirit in the original Japanese poems directly into the Persian language.
Furthermore, some of the Iranian poets do not fully differentiate between haiku and senryu and short poem poetry.
Altogether, I can say that the situation now in Iran is similar to the second decade of the 20th century in which Ezra Pound introduced Imagism, which affected the poetry in general in the West.

SV: It's not often that we come across haiku from Iran, either in English-language haiku journals or at competitions. Why is it so?
MT: This is true not only for haiku but it is also true for Iranian poetry in general. Most poets here aren't fluent in English in order to either write their poems directly in English or translate them into English. This shortcoming is mostly due to the fact that poets are not looking for international news on poetry so that they can share their poems.
The other major reason is the political isolation of the Iranian society after the Islamic revolution that caused a limited relationship with the West.
I am relying more on the young poets who are fluent in English, French, and sometimes the German language, and who are Internet literate.
The next reason for this shortcoming is the fact that there should be a bilingual website specifically for haiku, and in this way, the relation between Iranian and English-speaking haiku writers will become more accessible.
Due to this reason, my friends and I are now in the process to establish a bilingual (Persian-English) website to introduce Persian haiku to English-language readers and periodically send translated Persian haiku to websites such as yours.
SV: Now, to your own haiku. Were they so bad, in your opinion, that you decided to shift back to studying the genre in more depth before you started writing them again?
So, why do you think your haiku as are these:

as if staring
the swan
before the full moon

putting on, taking off
putting on, taking off
his new year shoes!

amid morning-glories
one is pink
the full moon

coming through the mist
neighing every now and then
fresh bread scent

are not good, when in Robert and my opinions, they epitomize good haiku?
MT: In my opinion, most of the haiku represent the “suchness” of things and phenomena. Matsuo Basho once told his disciples that haiku is something that is happening NOW and HERE, at this moment, but somewhere else he talks about “poetic spirit” when he wrote about Saigayo’s songs, Sogi’s renga, Sessho’s paintings and Rikyu’s tea ceremony, claiming that these arts have one thing in common, and that common thing is “poetic spirit”.
I am looking for this “poetic spirit” to be infused in my haiku. Step by step, I understand that the “poetic spirit” is created in a poem by specific techniques, and that's the reason why Matsuo Basho was seeking new techniques during his long trips.
The above haiku are just in the NOW and HERE realities of the represented things and my haiku are still in the realm of concrete. By studying more, I gradually can infuse the poetic spirit through new techniques and also by applying the subjective realm along with the realism realm; the sort of thing that Masaoka Shiki once declared to his disciples as ”subjective realism” .
SV: What sources do you rely on in your study of Japanese short form poetry?
MT: There are a lot of sources that I am reading and relying on, but my priority is to refer to the sources written down by Japanese authors and non-Japanese authors who have studied these Japanese genres in detail.
Some of the books I'm reading currently include those written by Jane Reichhold, Kenneth Yasuda, Makoto Ueda, R.H. Blyth, and also texts addressing haiku theory.
SV: When and how were you introduced to haiku, and what attracted you to it?
MT: When I was six years old, a widow, called Dina, was living in our neighborhood. She'd get mad and lose mental control when autumn arrived, and this situation normally continued till the end of March each year.
While she was beating other children, she had a friendly relationship with me during her madness.
Seven years ago, I decided to write a Dina's story. And I decided, therefore, to attend a story writing workshop to help me write the Dina's story. Finally I distinguished that the Dina's story was better suited to poetic expression. I, therefore, attended a poetry workshop.
My poetry teacher, Seyed Ali Salehi, gave a short lecture on haiku and read some Japanese haiku. Suddenly, I thought the Dina's story could be expressed in haiku and, thereafter, studied this genre as a part of my life.
I don't know what exactly attracted me to haiku but I think I saw the behavior of Dina in haiku. She was, for example, shouting loudly at other people but unexpectedly, and, like a mother, embraced me in her arms.
This reason is the emotional part of my interest in haiku, but step by step, I distinguished that haiku is a small world inside another world like the bubbles flowing up in a hot spring.
Furthermore, I distinguished that haiku is a poem that imitates the mental cognition and perceptive process in human beings.
SV: Apart from haiku, do you compose tanka, haibun, haiga, renga; or are these forms of poetic expressions practiced in Iran?
MT: I sometimes create photo haiku, which is similar to haiga, but my interest is mostly in haiku and tanka. To my knowledge, nobody in Iran is writing tanka, haibun and renga. The favorite genres in Iran are haiku and photo haiku.
SV: How would you relate haiku to other kinds of poetry?
MT: Poetry in general is a narrative passage that poets express based primarily on emotions while haiku is rooted in concrete, real phenomena as its first step; and its second step is to visualize what image exactly the poet had seen during the insight of the haiku moment. The first, concrete image, and the second, mental image, both constitute the haiku essence and substance.
Poetry in general often uses the second image mentioned above and, by the help of reflection, fragrance, reverberation, and status, expands the mentioned mental image.
SV: How do you understand haiku?
MT: In my opinion, haiku is a type of poetry that imitates and, at the same time, represents the cognition and perceptive process that occurs in the human mind.
SV: What do you think about the stress on Zen interpretation regarding haiku? Does the religion practiced in Iran, Islam, have any, and if so, what impact on your poetic expression and that of your haiku countrymen?
MT: In my opinion, haiku has no relation with Zen Buddhism in such a way that we consider haiku as the Poetry of Zen!
Zen is the means/a device to force a poet to enlightenment but still the goal and the destination in haiku is poetry. I think R.H. Blyth was the first Western person to interpret haiku from a Zen point of view. This is because he first studied Zen in Korea and when he went to Japan, he associated haiku with Zen Buddhist thought.
Due to this fact, Zen Buddhism is a means to force the poet to enlightenment but, as you know, this insight into the suchness of things and phenomena can be accessed by other means too. In brief, I can say that Zen is a way to help the poet gain enlightenment quickly.
As far as religion and Islam is concerned, I can say Islam has nothing to do with the enlightenment necessary for haiku, although the Iranian type of Islam has something to do with the aesthetics of haiku.
Iranian mysticism has its roots in Islam (the Iranian view regarding Islam is peaceful) and has aesthetics similar to the wabi & sabi aesthetics in Japan.
I must confess, however, that Iranian mysticism can interfere with haiku in the future just as it affected Rumi poems long ago in Iran.
SV: Thank you very much for taking the time to answer these questions and to introduce Simply Haiku readers to your work and the Iranian haiku scene.
We hope to see more haiku poets from Iran on the pages of Simply Haiku in the future, thanks to you!

Farewell

2010-12-15T09:44:00.000-08:00

Death farewell

Death farewell in the candle light ,flower and evocative dreams

he doesn,t care

glazed coffin by the candle light,
farewell the dreams

praying the rain goddess

2010-12-15T09:41:00.000-08:00

After the Flooding in Pakistan

After the flood in Pakistan children are looking for food in the flooding water

catches a fish

and prays the rain goddess
may be the god of hunger !

.

an ART work called Floor

2010-12-15T09:37:00.000-08:00

May 28, 2010 file photo, a visitor stands on the artwork 'Floor' created by South Korean artist Do Ho-suh at the Hong Kong

a visitor stands on the artwork 'Floor' created by South Korean artist Do Ho-suh at the Hong Kong International Art Fair

matters whose toes
or matters whose sandals?
no matter I think
let sit on the floor
for a while

رانا اسم نخستین نوهء من است که دیشب آمد

2010-12-14T02:49:00.000-08:00

این هایگا را برای نخستین نوه ام نوشتم که دیشب آمد

این هم خودش که چشم باز کرد برای نخستین بار به این دنیا

هایگا چیست ؟HAIGA

2010-11-27T03:36:00.000-08:00

هایگا در ژاپن یک هنر محسوب می شود در این نوع هنر معمولا بر روی یک عکس و یا یک نقاشی یک هایکو نوشته می شود

Haiga

رنگ پِلک هایش

در روشنایِ آفتابِ صبح

شکوفهء گیلاس

گردشِ پاییزی

بر شاخهء درخت افرا

تک برگی

پروانه

دوُر تا دوُرِ قاب تابلو

نَقل و قولِ شعر

روز نوشتی از تاندا سانتوکا ، شاعر سائل قرن بیستم در ژاپن و چند هایکو از همین شاعر

2010-11-23T03:20:00.000-08:00

تاندا سانتوکا

Taneda Santoka (1882- 1940)

روزنوشت-1

بیست و پنجم ژانویه 1932 ، هوا صاف ، باز هم در ساشی مسافرخانهء هامایا ، اجاره شبی 25 سنت ، رویهمرفته جای خوبی است.

فروشنده دوره گردی که اوهم اینجا اطاق گرفته ، برایم می گوید که اوضاع این روزها خیلی مشکل شده.مردم اغلب باهوشتر شده اند وچرخ کاسبی آن طور که قبلا بود دیگر نمی چرخد.همهء کاسب ها ، چه خرده پا و چه... از اوضاع سختی که این روزها بوجود آمده دل نگرانند و پول در آوردن کار مشکلی شده.

مثلا وضع خود من تا همین دوسه سال گذشته این طور بود که با گدایی از پانزده و یا شانزده خانه (طاس) کاسهء گدای ام پر از برنج میشد اما این روزها مجبورم تا در حد اقل سی خانه را بزنم ودست آخر کاسه ام پُر پُر نمی شود.

امشب تمام فکر و ذکرم دور و بر وضع این زن هابود که چه با زحمت زیاد درروستاهای کشت و زرع و روستاهای ماهیگیری کار می کنند.وقتی صبح زود از مسافرخانه می زنم بیرون و به راه می افتم با خیل زن هایی روبرو می شوم که همه میانسال اند و خروار خروار سبزیجات ، هیزم و گاهی ماهی ساردین خشک شده به دوش میکشند.

ساردین ، ساردین ، ساردین ... به هر طرف نگاه می کنم ساردین ، هرچه به مشام ام می رسد بوی ساردین است و البته هرچه می خورم ساردین است.

یک زائر بودیست ومسن که او هم در همین مسافرخانه اطاق دارد الحق که در خُرناس کشیدن یک پدیدهء عجیب و غریبی است.او خودش به من گفت که بارها این خرناس کشیدنش در مسافرخانه های بین راه کار دستش داده است.

چه صدای فراخ و با شکوهی ،تصور کن شش دانگ صدا اول اوج می گیرد با زیرترین گام ممکن ، بعد اوج می گیرد با بم ترین گام.تا بیایی به این صدا عادت کنی به یکباره یک خرناس ممتد و کشیده و ناگهان خرناسی کوتاه انگار که غُرش یک هیولا و یا غُرش امواج سهمگین.

صاحب مسافرخانه ای که من دیشب را در آنجا گذراندم دختری دارد که آن هم برای خودش داستانی دارد . صاحب اینجا پیرزن است و این دختر بزرگترین دختراو است.ظاهرا این دختر با یکی از مهمان های این مسافرخانه فرار کرده است که او هم یک فروشندهء دوره گرد است و دوا علفی می فروشد.می گویند دختره صورت زیبایی دارد اما فلج است .با اینکه به سن ازدواج رسیده است اما هیچ خواستگاری نداشته ودیگر از نشستن در خانه بیزار شده بود.با این تفاسیر وقتی این فروشندهء کره ای پایش به این مسافرخانه رسید اوضاع جور دیگری شد و با هم فرار کردند.

پیرزن همه چیز را در بارهء دخترش به من گفت .حتی گفت : تو به هرگوشهء این دیار سر می زنی ، برو و جایی پیدایش کن و بهش بگو که زیاد نگران نباشد من برایش یک مشت خرت و پرت و لباس و این چزار خواهم فرستاد.

به پیرزن گفتم که خوشحال خواهم شد که هر چه از دستم برآید انجام دهم و زیر لب برایش دعاکردم.

زنی که مسافرخانهء امشب را می چرخاند زن پر کار و سخت کوشی است.نُه سر عایله دارد و یک گاومیش.هر شب حد اقل چهار تا پنج مهمان در این مسافرخانه است که او باید آن ها را تر و خشک کند .

روزنوشت-2

اول فوریه 1932.چیواتا ،ناگازاکی.اِگاوایا ، سی سنت کرایه هرشب ، مسافرخانهء بدی نیست ، از آن متوسط ها است .بنا نداشتم زیاددر تاکِئو بمانم اما این طرف و آن طرف خود به خود مشغول شدم و زمان زیادی آنجا ماندم.دوست داشتم که می توانستم در اورِشینو بمانم اما برایم ممکن نیست.معمولا جریان اموربر وفق مراد آدم نمی چرخد.

زیر بارِ سنگین

زور می زند گاو میش

زنگوله اش جرنگ و جرنگ

این شعر ترجمان حس های من نسبت به گاوهای این ناحیه است.با شنیدن صدای جِرِنگ و جِرِنگِ زنگولهء آن ها ابتدا حس شادی و شوق به من دست می دهداما وقتی به بار سنگین بر دوش آن ها نگاه می کنم حس دردناکی مرا به خود مشغول می کند.

این حس دست از سرم بر نمی دارد که انگارذره ذره توان و انرژی من دارد از بین می رود.نکند دارم پیر می شوم که اینگونه افکار پریشان بر من چیره می شود و یا شایدگدایی منشا همهء این ها است؟شاید اثر نوشیدن آن همه ساکی است ، شایدهم اثر تنهایی است.به هر حال این آرزو هنوز با من است که ایکاش بستری در جایی از آن خود داشتم.بدجوری به یک استراحت طولانی محتاجم.

مقداری ماهی ساردین تازه خریدم ،بنده خدایی هم آن را برایم تر و تمیز کردوپخت که با چند استکان ساکی آن را نوش جان کردمآ الحق خوشمزه بود، خیلی خوشمزه بود.

بی خیال از هرچه بر من رفته و هرچه بعدا"خواهد رفت خواب نازی راآن چنان خوابیدم که ماورای گذشته و حال و آینده بود.

ناگهان پیدا شد

با صدای عِینَهو پدرم

سفر همیشه غمناک است

تا به کِی میان راه

ناخن بگیرم ؟

کنارِ شهر

همه قبرستان وُ
صدای موج

میان راه

یک دندان

انگار لَق می شود

بِجُنب

بر این باریکه راه کوهی
"با خودم می گویم"

عاشقانه های هایکو

2010-11-06T01:52:00.000-07:00

خانم یوشیکو یوشینو متولد 1915

وقت ظُهر است

پاک می کنم جای رُژ را

بر پیالهء چای

خانم ماساجو سوزوکی متولد 1906

به انتظارِ عشق

دانه ای شاتوت می گذارم

بر دهان ام

ایپِریکو ناکاتسوکا متولد 1887

رو دَر رو

به هم رسیدیم صبحگاه همین امروز

می لرزید همیشه بهار

2010-09-15T03:30:00.000-07:00

کوبایاشی ایسا ( 1763-1827) ، ایسا به معنی فنجانی چای و یا حبابی بر چای است . شاعری فوق العاده دوست داشتنی است همتای ویتمن و نرودا که با طبیعت اخت است.اسم او قبلا یاتارو بوده است.دوساله بود مادرش از دنیا رفت.زندگی نا ملایمی داشت .شعر های این شاعر با همهء شاعران ژاپنی متفاوت است و بیشتر به هایکوهای شاعر مدرن قرن بیستم ژاپن تاندا سانتوکا Taneda Santoka شبیه است.سانتوکا را شاعر سائل می گفتند .

بیخ گوشم

وِز وِزِ پشه،

فکر می کند که کَرم !

بچه ها با صدای غاز،

خیلی قشنگ تر از

غاز

تُربچه چین

راه نشانم می دهد

با تُربچه ای

پرسیدکه چند ساله است

بچه ای با کیمونوی نو

پنج انگشت باز کرد

آی کک ها ، هر غلطی می کنید

بکنید ،اما نپرید آن سو

رودخانه است !

گربهء من

باوَرجه وورجه رویِ ترازو

وزنِ خود می کشد

من رفتم ،

شما پشه ها ، بی خیال

به عشقتان برسید

نصیحت یک کبوتر :

هی جُغد !

نمی شود شکل دیگری باشی ؟

این باران بهار است

هی جغد !

فکرِ شکلِ دیگری باش

این بارانِ بهاری است

پستان بر دهان بچه و

مادر شماره می کند

جای نیش پشه ها

با تلسکوپ

سرگرم تماشای مِه ام

قیمت اش ده سِنت

حتی حشرات هم

بعضی نایِ خواندن دارند

بعضی ندارند

من و یک وزَغِ گُنده

چشم درچشم هم زل زده ایم

یکی جُنب نمی خورد

همیشه

تسبیح بودا می گویم و

پشه ها را می کُشم

خواب بود،بیدار شد

دهن دَره ای کرد وگربه

رفت پیِ عشق اش

سرپناه روسپیان

آن گوشهء شهر

در باد پاییزی

ماه کامل ،

کُلبهء لَکَنتیِ من

همین است که هست

حتی نیشِ پشه

اگر جوان باشد

قشنگ است

یه آدم

یه پشه

دراطاقی دَرَندشت

چه شانسی !

از نیش پشه های امسال هم

بی نصیب نماندم

آسمان سرخ صبح ،

حلزون :

تو هم حظ می بری؟

سرخک هارا

می تکانم وپخش می شوند

اولیا و بچه ها

زیر باران بهاری

دختری ملوس و قشنگ

دهن دره می کند

جیرجیرک

جیر ، جیر می کند

روی ناف مترسک

زیاد هم

دلواپس گل دادن نیست

درخت آلوی من

پشه های کلبه ام ،

راستش مُقصر منم

پوست و استخوان شده اید !

هی گنجشک

بزن کنار

اسب می آید

بی شک

کوکوی کوهی

بچه ای غُرغُرو است

دنیای قشنگی است،

شبنم ها فرو می افتند

یکی یکی، دوتا دوتا...

از کجا

این همه سرما می آید

هی ، مترسک

در چرت نیمروز

گوش به آواز شالی کاران و

شرم از خودم

می خواهم غَلتی بزنم

پس یه کم آن طرف تر

جیر جیرک جان

کلاغ سلانه سلانه

قدم می زند برکرت ، انگار

او شخم زده !

(در مرگ دخترش)

چرا

چرا ارغوان کوهی شکست ؟

چرا شکست ؟

(در مرگ دخترش)

پاییز طوفانی ،

همین است ، همین گل های نارنجی

دوست داشت بچیند

به گمانم

بار آخر است از صورت پدرم

مگس می پرانم

مگس های معبد

دست زائران تسبیح به دست را

تقلید می کنند

(شعر احتضار خودش)

سنگابی برای غسل تعمید

سنگابی برای مرگ

چه مزخرف

امشب و ماه،

چه دلم تنگ است

برای غر غرش

عالَمِ شبنم

عالَمی است از شبنم

و هنوز ، و هنوز

مادر، چیزی که هر گز نفهمیدم

هر گاه به دریا می نگرم

به دریا....

بچه ای هم دارد؟

گدایی زیر پل

به پروانه می گوید

چه زوج خوشبختی !

اگر دوباره زاده شوم

کاش پروانه باشم

سوراخ های دیوار

فلوت می زنند ،

این شب پاییزی

این دنیای دَبَنگ

مگس های لاغر، کک های مردنی

بچه های چُروکیده

ترجمهء چند هایکوی عاشقانه از شاعران کلاسیک و مدرن ژاپن

2010-05-04T02:17:00.000-07:00

خانم سوزوکو شیناگاوا Suzuko Shinagawa(born 1932)
پردهء نیم دار
همین طور می لرزد وباز
روح همسرم

خانم تاکاکو هاشیموتو Takako Hashimoto یکی از شاعران معروف در حوزهء هایکوی مدرن
1963-1899
بوران و برف
می میرم و آشنای من فقط
دست یک همسر

کوبایاشی ایسا Kobayashi Issa
این روزگاردرد

حتی اگر شکوفه ببارد
حتی شکوفه ببارد

آقای سوجو هینو 1956-1901 Sojo Hino شاعر مدرن ژاپنی که در بمباران های جنگ جهانی دوم خیلی چیز ها از دست داد . نکته : درشهرستان شهرضا در استان اصفهان به کسی که مثلا یک پا دارد و یا یک پای اوگچ گرفته است و مثل ملخ قدم بر می دارد ، نوعی راه رفتن با پرش های مقطع کل کلی ( Kol Koli) راه رفتن او را می گویند .

شاید شاعر در این هنگام پایش در گچ بوده و طاقت حتی دوری زنش تا آشپزخانه را نیز نداشته است.

همین خوشی بس
که کل کل به آشپزخانه روم

پیش زن ام

هم به گل ها نگاه کنید و هم به ستاره ها ، شهاب ها که می بارند اسم این گل ها هم گل شهاب است

2010-04-21T23:20:00.001-07:00

وقتی که بی دغدغه ای به آسمان که بارش شهاب سنگ ها ما را به هیچ بودن خودمان دعوت می کند یعنی که در آن گل بنگر همه چیز این عالم یکی است

با این عکس ها شما را دعوت می کنم به درونی ترین لایه های حس تان نه اینکه لحظه ای ذوق کنید بلکه ببینید چگونه عناصر هستی با هم یکی هستند جز ما که خود را بریده ایم بریده ایم از این عالم و نمی بینیم این روابط اشکار را که اگر دیدم شعر را پیدا کرده ایم

تا اینجا دیدید همه چیز رو به خاک دارد؟ هم شهاب ها و هم این گل ها یعنی که آنچه ماندنی است همین ها است که شما دیدید و آنچه رفتنی است من هستم و شما این یعنی دغدغه های انسانی را به این گل ها و این ستاره ها گرد زدن اگر که در پی جاودانه شدن هستیم فکر می کنید نصیحت می کنم ؟ نه دارم تکنیکی از هایکوی ژاپنی را توصیف می کنم تکنیک سابی و تکنیک فناپذیری هر چه جاندار است و فرافکنی دغدغه های انسانی به بیرون از ذهن چه در شعر و چه در هر هنر دیگری

من هم مثل شما به این تصویر ها نگاه کردم این تصویر آخری بارش شهاب سنگ ها در یک شب آرام بهاری است فردا شب بیست و دوم آوریل 2010 مطابق با جمعه شب سوم اردیبهشت 1389 این تیر های ثاقب باز باریدن خواهند گرفت شما چطور؟ شعری نمی نویسید؟

رگبار نور

سوی خاک به دنبال شهاب

پنچه پنجه گل

چراغانی افلاک

دنباله دار شهاب ها

پنجه پنجه گل

ترجمهء چند هایکوی عاشقانه و چند هایکوی مرگ ( شعر احتضار )

2010-04-19T20:22:00.000-07:00

مرگ و زندگی دو روی حیات است گاهی زندگی بی عشق به هستی معنی ندارد .پس سراغ مرگ و عشق می رویم
شاعران ژاپنی معمولا پیش از مرگ شعری می نویسند که چکیدهء شوق آن ها در زیارت فرشتهء مرگ است و به آن شعر احتضارDeath Poem می گویند
ترجمهء چند شعر احتضاراز شاعران ژاپنی برگرفته از کتاب

Japanese Death Poem

گردآوری توسط

Yoel Hoffmann

ناکامیچی ( وفات 1893
بر دو راهی مرگ
و زندگی من
جیغ فاخته ای

پاره یخی
آب می شودبه عالم آتش
زندگی من

ناماگوسای تازوکوری وفات 1858 ( هفتاد و دو ساله) در کودکی والدینش را از دست داد و به پسر خواندگی ماهی گیری فقیر در آمد و بعدا استاد و معلم مدرسه سنریو در ژاپن شد.
بید پاییزی
یاد آن روزگار خوش
که گذشت

ناندای وفات 1817 (سی و یک ساله
از آغاز زمان
فقط مرگ دانای آرامش است
هم آغوشی برف و آتش

اوکانو کین امون کان هایدی Okano Kin,Emon Kanehide

وفات 1703 در سن 24 سالگی
یکی از چهل و هفت سامورایی بود که در آن دوران در مهیج ترین رویداد تاریخ ژاپن شرکت داشت
زیر بارش برف
برمرغزارشب پیش
بوی شکوفهء آلو

ماساهیده وفات 1723 در سن 67 سالگی
حالا که دکانم
آتش گرفت و فرو ریخت
ماه پنهان نمی ماند

مابوتسو وفات 1874 در سن هفتاد و نه سالگی
ماه در خمره

باش که بفهمی ، آنگاه

قطره ای به کوزه نباشد

و حالا هایکوهای عاشقانه ، آن روی سکهء زندگی نزد شاعران ژاپنی

راهبه چیونی (1775- 1703 )

دیگرنه شام و
نه بامداد ، چشم به راهی بس
جامه های کهنه بر آغوش

خانم تاکاکو ماشی موتو ، شاگرد کیوشی

قاشق به دست

تنهای تنها ، برف

می بارد هنوز

آقای کیوشی تاکاهاما 1959 – 1874
یک کلام او و

یک کلام من ، پاییز
پاییز تر می شود

آقای ایپریکو ناکاتسوکا 1946 - 1887 بنیانگذار هایکوی مدرن و دوست و شاگرد شیکی
می خوابم
با یک متکا امشب

خیره برکرم های شبتاب

خانم چیگتسو ، دوست باشو

یکی با گل
یکی در کوزه بی گل
دو بوتهء خشخاش

خانم تانیکو ترای تولد 1944
مرد گرم خواندن
زن به خواب خوش

آسمان برفی

آقای سوجو هینو 1956 – 1901
نیلوفر بنفش

مثل تمنا ی اشتیاق

پژمرده

ترجمهء چند هایکو از شاعران آماتور ژاپنی آوریل 2010 ، کاملا تر و تازه

2010-04-13T02:47:00.000-07:00

ترجمهء چند هایکوی ژاپنی از مجلهء

Haiku International

شماره 78 چاپ آوریل 2010

این هایکو ها توسط شاعران آماتور ژاپنی چند ماه قبل نوشته شده است و ترکیبی از هایکوی مدرن و هایکوی کلاسیک است

خانم موریتا میزا Morita Misa
شست و شوی سنگ مزار

انگار دست می کشم بر
شانه های پدر

تودا نوریکو
گرم نوشانوش ساکی

یکی به دو های بیهوده
رخت بر بست

کاگیاما نوریکو
پیاله ای
چای گرم سیب

آغاز زمستان

هیروتا شوتو
آفتاب صبح
برف پوش مثل شکوفهء گیلاس
ردیف درخت ها

کورودا شویچی
تپه های کیوتو
انگار که دورتر اند امروز
نخستین صبح زمستان

کوناگای کازوکو
چغالهء بادام
افتاد روی سینه ام

نیم شبی آرام

Umesawa houbu
روز مادر امسال
مادرم هیچ کجا نیست
جز بهشت

اوزاکا سیفو
چه رنگی اند
رویای سگ ها ؟
میلاد مسیح

اوکویاما توشیکو
صلیبی بر پشت
چشم دوخته بر آسمان
مترسکی

نوتومی شونکو
آن سو تر از
رود تاما و گربه ام ، برفر پوش
کوه فوجی

اوکاموتو کیوشی
داوودی های زرد
روشن تر از برق چراغ ها
چراغ های خیابان

ایرینودا چیزوکو
جمعیتی پی تابوت

رنگ ماندگار صنوبر ها
در زادگاه ام

هاناوا توشیا
موها خاکستری
برنج درو می کند
امپراتور

اوکوبو هاکوسون
ماه مه آلود
زن ام خانه تنها است
به انتظار من

نیشیگاما تیکو
ریل های قطار
رد می شود از باغ های سیب
تا پای کوه

تا خدا خدایی می کند این بهار سبز است سبز

2010-03-19T23:27:00.000-07:00

بهار سبز

تا به کی می درخشد

چشم های من

***

ناقوس های سال نو

می لرزند شکوفه های بنفش

در نسیم بهاری

چیزی شبیه سنریو خواهر خواندهء هایکو ، فقط برای شوخی به مناسبت بهار و نوروز که دارد یواش یواش می آید و کسی انگار حواسش نیست.

2010-03-16T02:21:00.000-07:00

حتما دیالوگ های مربوط به فیلم های ایرانی که لحن و لهجهء مردانگی و مروت داشت خوب به خاطر می آورید، این دیلوگ ها را در یک سایت دیدم که به طرز باور نکردنی شبیه سنریو خواهر خواندهء هایکو بودند این دیالوگ ها را همانطور با کمی ویرایش برای ذوق و شوخ وقتی این ایام که بهار و نوروزآرام آرام بی اینکه کسی حواسش باشد دارد تا لب پنجرهء اطاق هایمان سرک می کشد

به سلامتیِ درخت

نه به خاطرِ ميو‌ش

،به خاطرِ سايه‌ش

به سلامتیِ ديوار

نه به خاطرِ بلنديش، آخه هیچ وقت

پشتِ آدمو ، خالی نمي‌کنه

به سلامتیِ دريا

نه به خاطرِ بزرگيش

واسه يک‌رنگيش

به سلامتیِ پرچم ايران

که سه ‌رنگه ، تخم‌مرغ دورنگه

رفيق که يه‌رنگه

به سلامتیِ همه اونايی که

دوسشون داريم و نمي‌دونند دوسمون دارن و

نمي‌دونيم

به سلامتیِ ز نجير

نه به خاطر اين‌که درازه،به خاطر اینکه

به هم پيوستس

به سلامتیِ خيار

نه به خاطر «خ» ش

فقط به خاطر «يار» ش

به سلامتیِ شلغم

نه به خاطر «شل» ش

به خاطر «غم» ش

به سلامتیِ کرم خاکی

نه به خاطر کرم‌بودنش

به خاطر خاکی‌بودنش

به سلامتیِ پل عابر پياده

که هم مردا از روش رد مي‌شن

هم نامردا

به سلامتيِ برف
که هم روش سفيده
هم توش

. .می‌خوريم به سلامتيِ گاو
که نمي‌گه من
مي‌گه ما

به سلامتیِ سرنوشت
که نمي‌شه اونو
از سر نوشت

یک خبر از خبرگزاری مهر - شیراز

2010-03-15T23:49:00.000-07:00

شیراز ـ خبرگزاری مهر: نرگس حیدری و دوستان دیگرش ناخواسته و از سر بی توجهی مسئولان دچار سانحه سوختگی بخاری در کلاس درس شده اند که بای غم و رنج آن را تا پایان عمر تحمل کنند و دم برنیاورند.

یکی میان قاب

یکی سوخته بر تکه تکه های آینه

هردو نرگس

هر دو نگاه می کنند

عروسک به رویا،چشم های نرگس

اما چیز دیگری است

ترجمه چند هایکوی عاشقانه از شاعران ژاپنی

2010-03-15T05:06:00.001-07:00

خانم سومیکو ایکدا Sumiko Ikeda 1936 born

دیر سالی است
بعد اولین قرارمان
قرص ماه بهاری

آقای سوجو هینو Sojo Hino 1956-1901 سردبیر دو مجلهء هایکو بوده

چشم بربسته
گرم گرمای عشق اوهستم
گذشته های دور

خانم چیو نی Chio Ni 1775-1703

برگ های سبز
چه برگ های خرانی ، یکی هستند
میان گل گل برف

آقای بونچو نوزاوا Boncho Nozawa درگذشت 1714

خیلی
خیلی جور و واجور

عاشقی کرده ام

چیزی باز ندارم جز چند هایکوی فارسی

2010-03-15T04:33:00.000-07:00

باریکه های دود
جمع اند سگ های ولگرد
دور تا دور کولی ها

غروب آخر سال
خبری نیست که نیست
باپرنده های مهاجر

بر ایوان صبح
سیگار دود می کنم ، با آنها
درد های سینه سوز

پیش از حلول سال
همه با هم ایم ، جز او
در قاب عکس

ماه سحرگاه
پنجره ای هنوز روشن است
رو به دریا

معلوم نیست
دست بر دعا است یا مجنون
ماه انتهای راه

بارش برف
بر دوش ساکتان سیاه پوش
تابوت مادری

تفالهء چای
تاب می خورد میان استکان

ماه سال نو

فرم ، تکنیک و زیبایی شناسی هایکو

2010-03-13T04:01:00.001-08:00

چند نکته در بارهء هایکو

با مروری کوتاه در فضای مجازی اینترنت این روزها متوجه خواهیم شد که جذبه های هایکوگریبان شاعران ایرانی را هم گرفته است و این خود از یک طرف خبر خوشی است اما از طرف دیگر یک اشکال عمده وجود دارد که به دلیل مشخص نبودن معیار ها و زیبایی شناسی هایکو در اکثر سایت ها و وبلاگ های فارسی سه پاره هایی که گاهی در شمایل شعر هستند بعنوان هایکو معرفی می شوند .
چنانچه شاعر هایکو با پیشینه این شعر و تکنیک های آن آشنا نباشد در آنصورت به جای شکار لحظه و سرودن آن در قالب هایکو با زبان شعر به سراغ لحظه های ناب هایکو خواهد رفت و روح و جان هایکو را فدای داوری ها و کلمات قصار خود میکند ولاجرم این دردانهء هنر شرق فرصت شکوفایی در فرهنگ ایرانی را از دست میدهد .
گاهی با دست اندر کاران هایکوی فارسی در وبلاگ های ایرانی پیغامی رد و بدل می کنم ودر پاسخ انتقاد هایم شاعران این سه پاره ها می گویند که : ای اقا ما داریم هایکوی مدرن می نویسیم ، شما هنوز اسیر هایکوی کلاسیک هستید !! انگار که شما از زمان عقب افتاده اید !!
حالا اگر از این دوستان بپرسیم هایکوی کلاسیک چیست ؟ پاسخ می دهند که هایکوی کلاسیک فصل واژه دارد و ذهنیت شاعر در آن نقشی ندارد !!!
و چنانچه از آن ها بپرسیم که شاعران و منتقدین ژاپنی به کدام بخش از هایکوی کلاسیک نقد داشتند ؟ و چگونه شعری را مناسب قرن بیستم و اینک در قرن بیست و یکم مناسب هایکو می دانند چیزی برای گفتن نخواهند داشت.
اصلا اگر از آن ها بپرسیم که در حال حاضر چند درصد شاعران ژاپنی هایکوی مدرن می نویسند ؟ و چند ر صد آن ها در قالب کلاسیک هایکو می نویسند؟ باز با هیچ پاسخی مواجه نخواهیم شد چون در بطن شعر ژاپن و دنیای غرب نیستند.
به نظر من شاعران ایرانی با ترجمه های ناقص هایکو با این فرم آشنا شده اند و لذا طبیعی است که همان فرم ناقص حاصل ترجمه را تقلید کنند و کاری به کار ساخت دقیق هایکو نداشته باشند.
بدین لحاظ بود که وقت را غنیمت شمردم تا مختصری راجع به ساخت و زیر بنای زیبایی شناسی هایکو بنویسم شاید برای شاعران جوان مفید فایده باشد و شاهد شکار لحظه های ناب آن ها در هایکو باشیم تا اینکه سه پاره های نامفهوم و بی روح تحت عنوان هایکو نوشته شود.
خانم رایش هولد شاعرهء آمریکایی –آلمانی و برندهء نشان سلطنتی شعر ژاپن یکی از الزامات هایکو را دو بخش بودن آن می داند که این مفهوم مورد نظر باشو نیز بوده است. بدین لحاظ او هایکو را به دو بخش تقسیم می کند ، یعنی اکثر هایکوهای خوب ژاپنی دارای دو بخش هستند ( قطعه و عبارت ) .
این بدان مفهوم است که اگر سه سطر هایکو را پشت سر هم بنویسم نباید به یک عبارت کامل تبدیل شود .دوبخشی بودن هایکو باعث می شود که یک سکوت نحوی بین دو بخش آن ایجاد شود .
چون هایکو سه سطر دارد ، یکی از سطر ها "قطعه" را تشکیل می دهد که کاملا مستقل است و دو سطردیگر "عبارت" را می سازند.به دیگر سخن بخش کوتاه هایکو قطعه است و بخش بلند تر آن عبارت را تشکیل می دهد.
این دو بخش بستگی به نوع تجربه ای که در قالب هایکو بیان می شود می تواند یکی در ابتدا نوشته شود و یا ممکن است همین بخش در انتهای هایکو ظاهر شود.
به این هایکوی شهری توجه کنید ، لازم است گوشزد کنم که در مثال های زیر هدف شاعرانگی هایکو ها نیست بلکه هدف آشنا شدن با تکنیک های هایکو است لذا چنانچه هایکو های نمونه که اینجا اشاره می کنم دارای روح و جان هایکوهای کلاسیک نیست منظور هایکو سرایی نبوده است بلکه بحث در فرم هایکو است :
باد و بوران :
برق می رود گاهی
گاه می آید
سطر نخست این هایکو همان بخش" قطعه " را تشکیل می دهد . و سطر های دوم و سوم رویهم بخش "عبارت "هایکو را می سازند .
توجه کنید که اگر این سه سطر را پشت هم ردیف کنیم هیچگاه یک عبارت کامل نخواهد شد و خواننده پس از خواندن " باد و بوران " بالاجبار یک سکوت کوتاه بر لحن او حاکم می شود و مخاطب این دو بخش را مستقل از هم حس می کند در حالیکه با هم در ارتباط تنگاتنگ قرار دارند.
در هایکوی زیر بخش "قطعه" هایکو در سطر سوم آمده است و بخش" عبارت" سطر های نخست و دوم را به خود اختصاص داده است :
دیوار گورستان
عاجز از تاب ماندن است :
داوودی های سفید

در این هایکو دو سطر اول و دوم عبارت هایکو را تشکیل می دهند و سطر سوم بخش " قطعهء " هایکو است .
توجه داشته باشید که اگر یک حرف اضافه به ابتدای سطر سوم اضافه شود مثلا " با داوودی های سفید " در آنصورت کل سه سطر هایکو یک جمله و یک عبارت می شود و آن ابهام لطیف و نازک که باید در هایکو مستتر باشد حذف می شود.
لازم است بگویم که اکثر قریب به اتفاق هایکوی های فارسی که این روز ها نوشته می شود به سبب همین کاربرد بیجای حروف اضافه و پیشوند ها ،کل هایکو را به یک جملهء ساده نزول داده است و دست بالا به یک کلمهء قصار تبدیل شده است.

نکتهء خیلی مهم : در هایکو مفهومی هست بنام واژه یا عبارت لولا که اگر به درستی به کار گرفته شود در آنصورت سطر دوم می تواند دو نقش بازی کند ، یکی ادامه سطر نخست و رویهم با سطر نخست" عبارت" هایکو را تشکیل دهد و یا می تواند سطر دوم با سطر سوم تشکیل "عبارت" را بدهد و سطر اول نقش" قطعه" را داشته باشد . مثل همین هایکوی دیوار گورستان .
تکنیک لولا یکی از تکنیک های ناب در هایکو است و بیشتر جذبه های مربوط به هایکو های ماندگار تاثیر همین واژه لولا و یا سطر لولا است.
پس از نوشتن هایکو باید دوباره به بازخوانی آن ادامه داد شاید با حذف یک واژه می توان سطر دوم را به کیفیت عبارت لولا ارتقا داد که به جذبهء هر چه بیشتر هایکو منجر خواهد شد.
در این نوع از هایکو ها این مخاطب است که بنابر نوع زیبایی شناسی خویش ترجیح می دهد سطر نخست را بعنوان قطعه در خوانش انتخاب کند و یا سطر سوم را .مثل این هایکو :

یاسمن ها
چه فرق دارد کجا باشند
کولی های فال فروش

این بحث ادامه دارد
مسیح طالبیان

برگرفته از سایت آساهی www.asahi.com

2010-03-07T01:18:00.000-08:00

Resurrection,

The color of god

must be green

روز رستاخیز

باید که رنگ خدا

سبز باشد

این هایکو را از سایت آساهی برداشتم و ترجمه کردم www.asahi.com

ترجمهء چند هایکوی عاشقانه از شاعرام کلاسیک و مدرن ژاپن

2010-03-06T23:01:00.000-08:00

خانم هانجو تاکه هارا Hanjo Takehara(1903-1998)
Perfume-
That night,that time
That place
بوی عطر

آن شب ، آنجا
آن هنگام

خانم تاکاکو- هاشیموتو Takako hashimoto (1963 – 1899 ) شاگرد مکتب شیکی و کیوشی
Moon-lit night –
Sleeping beside my loved one
Who,s dying
شب مهتابی

هم بستر دلبرم به خواب
آنکه جان می کند

آقای تاییگی تان Taigi tan( 1771- 1709 )
Plovers cry-
A woman returns
In the dawn
جیغ مرغ باران
بر می گردد زنی
با سپیدهء صبح

خانم نوبوکو کاتسورا Nobuko Katsura (2004- 1914)
In the dark
Where you undress
A blooming iris
میان تاریکی
آنجا که جامه از تن می کشی

سوسنی شکوفان
ماتسو باشو Matsuo Basho (1694 – 1644 )
The moon clears-
I accompany a pretty boy

freightened by a fox
ماه روشن

همراه زیبا پسری
ترسان روباه

Under one roof
Prostitutes also sleep-
Bushclover and the moon
زیر یک سقف
روسپی ها هم به خواب اند
بوته های شبدر و ماه

Ah,these flower-like faces
Make you shy –
The hazy moon
این رخسار های گل گون
حرف از لبان تو می گیرند
ماه مه آلود

یوسا بوسون Yosa Buson ( 1784 – 1716 )
For whom
Is the small pillow…

spring twilight

مال کیست
این بالش کوچک ...
تاریک و روشنای بهار
The awaited one,s
Distant footsteps
On fallen leaves…
رد پای کسی
دور و منتظر
بر برگ های پاییزی
Pear flowers-
A woman reading a letter
In moonlight
شکوفه های گلابی
زنی نامه می خواند
در مهتاب
The piercing cold-
In our bedroom stepping
On my dead wife,s comb
سرمای استخوان سوز ،
در اطاق خواب مان پا می گذارم
بر شانهء سرش، زن مرحوم ام
Old man,s love
Wanting to forget about it-
winter rain
بر سرآنم
عشق پیری به باد بسپارم
باران زمستانی

خانم هیساجو سوجیتا Hisajo Sugita ( 1946- 1890)

Moonflowers-
The deep folds

begin to open

نیلوفران

پیچ و تاب گره ها کم کمک
باز می شوند

آقای ایپریکو ناکاتسوکا Ippekiro Nakatsuka ( 1946 – 1887 )
A woman
A woman,s body-

the flowering quince

زن
بالا تن یک زن

شکوفه های به

خانم ماساجو سوزوکی Masajo Suzuki ( 2003 – 1906 )
The nape of his neck
Draws me in –

moth to flame

پشت گردنش
دیوانه می کند مرا ،
پروانه ای شعله ور

ماسائوکا شیکی Masaoka Shiki ( 1902 – 1867 )
For me going
For you staying:

two autumns

برای من رفتن
برای تو ماندن
دو پاییز
The harbor,s
Small red-light district-
Cotton flowers in bloom
سوسوی سرخ
فانوس لنگر گاه

گل های پنبه شکوفان

2010-03-02T01:45:00.000-08:00

چند هایکوی فارسی Persian Haiku

گویی نظر کرده است

قو

میان قرص کامل ماه

به پا می کند، در می آورد

به پا می کند ، در می آورد

کفش های عیدش را

از میان مه

هر از گاه شیههء اسبی

بوی تازهء نان

فتو هایکو

2010-02-26T06:23:00.000-08:00

زیر آسمان و سرو بلند

شراب سرخ، یکی دوبرگ خزان

خوشهء انگور

یک منظرهء پاییزی

2010-02-24T05:05:00.000-08:00

آن سوی جوزار

جمعیتی ، جلودارشان تابوت

فقط یک متر

زیبایی نه در کمال است

2010-02-17T00:09:00.000-08:00

Tenshi

خانم تنشی هایکویی نوشته بدین مضمون

where there,s life

somewhere there,s illness

hollyhock

جایی زندگی

جای دیگری هم ناخوشی است

گل های ختمی

چند حرف ساده

2010-02-16T04:02:00.000-08:00

جزجای پای من
رد دیگری هست ، برنگشته

گورستان برف پوش

***

دیرگاه شب پاییزی

تا حلق سگ روشن است

با مهتاب

***

بلوط دخیل
همین جا بود ، همین جا

که تابوت است

چند هایکوی فارسی

2010-02-09T20:29:00.000-08:00

آسمان سرخ سحر

شما چطور سگ ها و کلاغ ها

حظ می کنید؟

میان گورستان

پی مزار مادرم ، سرد و تنها

ماه پاییزی

دنیای قشنگی است

نسیم و شبنم و پروانه

تنگهء واشی